Wprowadzenie
Próżnia w potocznym rozumienie to pusta przestrzeń po usunięciu z niej materii. Do stanu idealnej próżni możemy się tylko mniej lub bardziej zbliżyć – w próżni uzyskanej przy pomocy różnych metod eksperymentalnych zawsze pozostaje mniej lub bardziej rozrzedzony gaz, a ilościową miarą próżni jest ciśnienie tego gazu*. Mówi się, że próżnia jest tym wyższa, im niższe jest jej ciśnienie. Próżnię tradycyjnie dzieli się na szereg zakresów. W różnych źródłach zakresy te są nieco różne, ale poszczególne „rodzaje” próżni mają swoje uzasadnienie w odmiennych metodach jej wytwarzania, pomiaru i charakterze procesów fizycznych zachodzących w układzie próżniowym. Wyróżnia się:
− próżnię niską (podciśnienie) 1000 hPa > p > 30 hPa
− próżnię średnią (wstępną) 30 hPa > p > 10^−3 hPa
− próżnię wysoką 10^−3 hPa > p > 10^−9 hPa
− próżnię ultrawysoką 10^−9 hPa > p > 10^−12 hPa
− próżnię ekstremalnie wysoką 10^−12 hPa > p.
W naszym ćwiczeniu będziemy wykonywać eksperymenty w zakresie próŜni niskiej i średniej. Przyrządy do mierzenia i wytwarzania próŜni stosowane w ćwiczeniu opisane są w punkcie Elementy układu próżniowego.