Cel ćwiczenia
Wyznaczanie równoważnika elektrochemicznego miedzi oraz stałej Faradaya w doświadczeniu z elektrolizą wodnego roztworu CuSO4. Zapoznanie się ze sposobem precyzyjnego pomiaru masy na wadze analitycznej.
Wprowadzenie
Charakterystyczną grupę przewodników prądu elektrycznego stanowią elektrolity. Są to przeważnie wodne roztwory kwasów, zasad i soli, czyli substancji krystalicznych o wiązaniu jonowym. Przy rozpuszczaniu kryształu wiązania między jonami zostają zerwane i większa część atomów przechodzi do roztworu w postaci jonów, poruszających się bezładnie w roztworze. Rozpad na jony przy rozpuszczaniu nazywamy dysocjacją elektrolityczną, a otrzymany roztwór – elektrolitem. Zjawisko dysocjacji zachodzi również w innych niż woda środowiskach, np. w alkoholach. Jednak ze względu na bardzo dużą stałą dielektryczną wody ( = 81) stopień dysocjacji elektrolitycznej w roztworach wodnych jest znacznie większy. Gdy do roztworu elektrolitu wstawimy elektrody i dołączymy je do zewnętrznego źródła prądu stałego o różnicy potencjałów U, to ruch jonów staje się uporządkowany. Kationy zdążają do ujemnej katody, aniony do anody, czyli przez elektrolit płynie prąd. Na elektrodach jony zostają zobojętnione i stają się zwykłymi atomami lub zgrupowaniami atomów. Przepływowi prądu towarzyszy więc wydzielanie się substancji na elektrodach. Proces ten nazywamy elektrolizą.
Zagadnienia opracowania danych
- Niepewność typu B
- Przenoszenie niepewności
- Porównanie z wartością tabelaryczną
